Halfvol en dankbaar

In alles wat ik doe hanteer ik twee belangrijke leefregels: “optimisme is een keuze” en “leef vanuit dankbaarheid”. Twee leefregels die mij de afgelopen jaren veel energie hebben gegeven, ook in tijden van soms grote maatschappelijke ellende.

Ben je hoopvol over de toekomst? Ligt de wereld aan je voeten!? Zie je de kleine dingen die het verschil maken? Denk je in mogelijkheden? Het zijn keuzes, jij geeft er richting aan en niemand anders. Hiermee beweer ik overigens echt niet dat dit eenvoudig is. Soms is het gewoonweg moeilijk en voelt het als volstrekt onmogelijk. Bij werkeloosheid, ernstige ziektes of het overlijden van mensen die je lief hebt, dan lijkt “positief blijven” wel heel makkelijk praten. En dan toch. Ook in deze situaties valt mij het keer op keer weer op, hoeveel (veer)kracht mensen hebben. Het is voor velen hard vallen, maar dan toch ook weer zelf opstaan. Soms met hulp, maar uiteindelijk maak jij de keuzes die het leven weer de moeite waard maken. Mensen bezitten een ongekend potentieel en optimisme zit daar ook bij. En jij kiest. 

Ontwikkel een gevoel van dankbaarheid en leef in het hier en nu. Het is geen vraag, het is een opdracht. Zowel voor jou als voor mij. Als  leerkracht, directeur, secretaresse, ondernemer; het maakt niet uit. We zijn te vaak bezig met de dag van morgen of gaan mee in de snelheid van de wereld. Onlangs las ik een artikel van een verpleegkundige die mensen begeleidt op hun sterfbed. Ze vroeg de mensen waar ze spijt van hebben, iedereen noemde zaken in de sfeer van “Ik had er meer voor mijn ouders willen zijn” of “Ik had meer tijd met mijn kinderen door willen brengen”. Blijkbaar had niemand meer carrière willen maken of harder willen werken. Een wijze les: geniet van wat je hebt en wees dankbaar. Zal ik het ook proberen.